Ճամփորդություն դեպի արայի լեռ

Մենք գնացինք Արայի լեռ։Այնտեղ մենք անցանք շատ լիքը սիրուն ձորերով և սարերով։ Երբ մենք հասանք Արայի լեռ,այնտեղ մենք կանգնեցինք որ նախաճաշենք։ Երբ մենք նախաճաշեցինք,մենք բարձրացանք շատ շատ մեծ և երկար սար։Մենք ամբողջ սարը չբարձրացանք։Մենք կես սարը բարձրացանք։Այնտեղ լիքը գունավոր և սիրուն ծաղիկներ կայն և ես  մի մեծ բուկետ հավաքեցի և տարա իմ մայրիկին նվիրեցի։Երբ մենք սարից իջնում էինք,մյուս դասարանն էլ եկավ։Իրենք ելան սար,մենք էլ ելանք եկեղեցի։Այնտեղ ես աղունիկներ տեսա և տեսա մի շատ հետաքրքիր ծակ։Ինձ ասացին,որ այնտեղ սուրբ ջուր է և ասացին, որ այդ ջուրը անվերջ է։ Երբ  մենք դուրս եկանք եկեղեցուց, մենք եկեղեցու տակ պարեցինք երեք պար։Հենց մենք այդ պարերը պարեցինք և երգեցինք մենք դասարանով շատ ծարավ էինք, դրա համար ուսուցիչները մեզ տարան ցայտաղբյուրի մոտ։Այնտեղ մենք կրկին հաց կերանք,ջուր խմեցինք և լցրեցինք մեր շշերը։ Երբ մենք այդ ամեն ,ինչը արեցինք մենք գնացինք դպրոց։

Ծաղկեվանք կամ Կույս Վարվառայի քարայր

Լեռան լանջերին է գտնվում Ծաղկեվանքըորի պատճառով էլ լեռը կոչվել է նաև Ծաղկեվանքասար:

Ավանդույթի համաձայն քրիստոնեությունն ընդունելու համար հալածանքի ենթարկվելով իր հարազատ հորից, Վառվառա անունով կույսը թաքնվում է այս այրի մեջ:

Ըստ մի այլ լեգենդի, Ծաղիկ անունով մի կույս աղջիկ էր ապրում։ Իշխաններից մեկը հավանում է նրան և ուզում է բռնի տիրանալ։ Ծաղիկը վախենալով փախչում է Արայի լեռ և թաքնվում քարայրում։ Լեռան ստորոտում նա հանդիպում է մի հովվի, ով գառներ էր արածեցնում և խնդրում ոչ մեկին չհայտնել իր տեղը։

Զայրացած իշխանը սկսում է փնտրել Ծաղիկին նրան պատժելու համար, հանդիպում է հովվին, հովիվը վախենում է նրանից և հայտնում Ծաղիկ կույսի տեղը։ Ծաղիկը տեսնելով, որ իշխանը ուր որ է կհասնի իրեն, բարձրանում է հսկա ժայռին և իրեն ներքև նետում։ Այդ պահին մատնիչ հովիվը իր ոչխարներով քարանում է։ Ծաղկի անվամբ էլ Արայի լեռան վրայի մատուռը կոչվում է Ծաղկեվանք։ Մատուռի կտուրից կաթացող ջուրը համարվում է Ծաղիկ կույսի արցունքները։ Մարդիկ գալիս են և տանում այդ ջրից, հավատալով, որ այն կբուժի իրենց  աչքերը։

Հեծանվաերթ և քայլք

Երեկ առավոտյան մեր ջոկատով գնացինք հեծանիվ վարելու։ Մի խումբը հեծանիվ էր վարում, մյուս խումբը քայլում էր։ Հեծանիվներով անցանք սուրբ Երրորդություն եկեղեցին, Հայաստան կինոթատրոնը։ Հասանք Տերյանի արձանի մոտ, նախաճաշեցինք, խնձոր կերանք, նկարեցինք Բանգլադեշյան շենքերը։

հեծանվայերթ

Համագործակցային նախագիծ

«Սովորող սովորեցնող» նախագիծ Արագածոտնի մարզում

Բլեյան բաց ցանցի ներկայացում, տարածում, կրթական փոխանակումներ

Օրը՝  մայիսի 15

Վայրը՝ Փարպիի Ղազար Փարպեցու անվան  դպրոց

Մեկնումը՝ 09․30, վերադարձը՝ 14.00

Մասնակիցներ՝  Հյուսիսային դպրոցի երրորդ դասարանի սովորողներ, ծնողներ

10։15 Հանդիպում Փարպիի Ղազար Փարպեցու անվան  դպրոցի սովորողների հետ

10։30-10։45 Շրջայց դպրոցում

10։50-11։50 Համբարձման-ծիսական երգերի, պարերգերի ուսուցում

12։00-13։00 Քայլարշավ դեպի Փարպիի Սբ․ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի , Ծիրանավոր եկեղեցի , Թարգմանչաց եկեղեցի,

13։10-13։30 Շրջակա միջավայրի խնամք․ անհրաժերշտ պարագաներ՝ տոպրակ, ձեռնոց

13։30 Հարցազրույց գյուղի բնակիչների հետ

14։00 Վերադարձ

Նախագծի պատասխանատուներ՝ Հասմիկ Մաթևոսյան, Մարի Միքայելյան, Կարինե Մամիկոնյան, Անուշ Թորոսյան, Լենա Վարդանյան, Սուսաննա Պետրոսյան

Նպատակը.

Համբարձման  ծեսը ճանաչել, դառնալ դրա ակտիվ մասնակիցը, կրողը, փոխանցողը, կենդանացնողը

Ազգային մշակույթի յուրացում

Պարերգերի յուրացում-փոխանցում
Հարցազրույցների շարք տեղաբնակների հետ

Ծրագրում. Համբարձման երգեր

Կրթահամալիրի յոթ հրաշալիքները

Դպրոցում ես ունեմ յոթ հրաշալիք:Առաջինը ես շատ եմ սիրում,  երբ հինգշաբթի մենք գնում ենք լողի:Ես սիրում եմ, որ չորեքշաբթի մենք հեծանիվ ենք քշում:Ինձ նաև դուր է գալիս, որ մենք այստեղ համակարգիչներով ենք աշխատում:Ես սիրում եմ,որ մենք նաև ագարակ ենք գնում:Այնտեղ կան լիքը ձիեր:Ինձ դուր է գալիս,որ մենք իջնում ենք բակ և խաղում ենք ֆուտբոլ:

Դոնալդ Բիսեթ. Ցանկությունների ծառը

Մի ծառ կանգնած էր այգում: Արևի շողերն ընկնում էին նրա վրա, քամին թեթև վազվզում էր ճյուղերի միջով, իսկ տերևները շշնջում էին. «Ցանկությո՜ւն,  ցանկությո՜ւն,  ցանկությու՜ն պահի՛ր»: Ծառը սովորական չէր, կախարդական էր: Ով կանգներ ծառի տակ ու ցանկություն պահեր, նրա ցանկությունը կկատարվեր: Ծառի կողքին մի տնակ կար: Տնակում մի գիրուկ ծերուկ էր ապրում: Նրա անունը Ուիլիամ Քեդոգան Սմիթ էր: Նա օճառ էր վաճառում գյուղի խանութում և չէր սիրում փոքրիկ տղաներին ու աղջիկներին: Մի օր նա կանգնեց կախարդական ծառի տակ ու ասաց.

_ Ուզում եմ, որ մեր թաղում ապրող բոլոր աղջիկներն ու տղաները հայտնվեն Լուսնի վրա: Հենց նա այս բառերն ասում է, բոլոր տղաներն ու աղջիկները հայտնվում են Լուսնի վրա: Այնտեղ ցուրտ էր ու տխուր, փոքրիկները սկսում են լաց լինել: Բայց նրանք այնքան հեռու էին, որ մայրիկները չէին կարող լսել նրանց ձայները: Հենց որ երեխաները հայտնվում են Լուսնի վրա, ծառի վրայի բոլոր թռչունները էլ չեն երգում: Իսկ մի կեռնեխ նայում է պարոն Սմիթին ու ասում.

_ Ես ուզում եմ, որ բոլոր երեխաները նորից վերադառնան: Պարոն Քեդոգան Սմիթն ասում է.

_ Ուզում եմ, որ Լուսնի վրա հայտնվեն: Իսկ կեռնեխը` «Ուզում եմ, որ վերադառնան»: Երեխաները գնալով ավելի ու ավելի են շփոթվում, չեն հասկանում, թե որտեղ են` Երկրի՞, թե՞ Լուսնի վրա: Պարոն Սմիթը ոտքը խփեց գետնին ու ասաց. «Ուզում եմ… », բայց չհասցրեց շարունակել, որովհետև կեռնեխը շատ արագ ասաց. «Ուզում եմ, որ պարոն Սմիթը բարի դառնա»: Եվ պարոն Սմիթը, ով հենց նոր պատրաստվում էր ասել. «Ուզում եմ, որ բոլոր երեխաները հայտնվեն Լուսնի վրա», հանկարծ միտքը փոխեց, քորեց գլուխն ու ասաց.

_ Ուզում եմ, որ բոլոր երեխաները կեսօրին գան ինձ հյուր` թեյ խմելու, մենք թխվածք կուտենք ու նարնջի հյութ ու լիմոնադ կխմենք: Իսկ ես այլևս օճառ չեմ վաճառի, փոխարենը հրուշակեղենի խանութ կբացեմ, թող բոլորն ինձ Ուիլիամ Քեդոգան Սմիթի փոխարեն պարզապես Բիլ Սմիթ ասեն: Հեյ-հո՜, հեյ-հո՜: Նա երեք անգամ գլուխկոնծի տվեց, իսկ ծառի վրայի թռչունները նորից սկսեցին երգել: Արևը շողում էր, քամին կամացուկ վազվզում էր ծառի ճյուղերի մեջ, իսկ տերևները շշնջում էին. «Ցանկությո՜ւն, ցանկությո՜ւն, ցանկությու՜ն պահիր»:

Ավանդապատումներ-զրույցներ

  1. Տարին երեք անգամ

Մհերի քարի դուռը կըբացվիՄեկ անգամ՝ Զատկին

Մեկ անգամ՝ Վարդևորին

Մեկ անգամ էլ Համբարձման գիշեր։

Քար որ կաբացվի,

Մհեր դուրս կէլնի,

Մեկ ժամ կէրթա,

Մեկ ժամ կդառնա։

Մեկ ժամին քառսուն օրվա ճամփա կէրթա,

Քառսուն օր վեր քարերուն կէրթա,

Ինչ հողի վրեն ընկնի,  ձին կըխընդկի,

Էդ վախտ Մհեր ախ կըքաշիկըդառնա։ Continue reading “Ավանդապատումներ-զրույցներ”